αξιοζήλευτος

Etymology
. First attested 1871.

Adjective

 * 1) enviable arousing or likely to arouse envy
 * 2) * Giorgos Giannakopoulos/Takis Morakis, Ρίκοκο:
 * "el"
 * "el"

- Τ’ αγόρι μου είναι πλάσμα αξιοζήλευτο το βλέμμα του, το γέλιο του ροσόλι.