βαρεῖα

Etymology
From the adjective : as a noun, a substantivisation of its feminine forms, in elliptical usage for ; as an adjective, regularly declined forms.

Noun

 * 1)  the grave accent, indicating low or normal pitch
 * 2) * 388–380 BC, (author), John Burnet (editor), Κρατύλος in Platonis Opera (1903), 399α–β:
 * "grc"
 * "grc"

- Σωκράτης: οἷον ‘Διὶ φίλος’ — τοῦτο ἵνα ἀντὶ ῥήματος ὄνομα ἡμῖν γένηται, τό τε ἕτερον αὐτόθεν ἰῶτα ἐξείλομεν καὶ ἀντὶ ὀξείας τῆς μέσης συλλαβῆς βαρεῖαν ἐφθεγξάμεθα.


 * 1) * 367–322 BC, (author), Sir William David Ross (editor), Ῥητορική in Ars Rhetorica (1959), book III, chapter i, § 4:
 * "grc"

- ἔστιν δὲ αὕτη μὲν ἐν τῇ φωνῇ, πῶς αὐτῇ δεῖ χρῆσθαι πρὸς ἕκαστον πάθος, οἷον πότε μεγάλῃ καὶ πότε μικρᾷ καὶ μέσῃ, καὶ πῶς τοῖς τόνοις, οἷον ὀξείᾳ καὶ βαρείᾳ καὶ μέσῃ, καὶ ῥυθμοῖς τίσι πρὸς ἕκαστα.


 * 1) * 2nd C. BC,, Τέχνη Γραμματική, § iii: «Περὶ Τόνου»:
 * "grc"

- τόνος ἐστὶν ἀπήχησις φωνῆς ἐναρμονίου, ἡ κατὰ ἀνάτασιν ἐν τῇ ὀξείᾳ, ἡ κατὰ ὁμαλισμὸν ἐν τῇ βαρείᾳ, ἡ κατὰ περίκλασιν ἐν τῇ περισπωμένῃ.