енэкъокъун

Verb

 * 1) to argue with someone
 * Кӏалэр пшъашъэм енэкъокъу — The boy is arguing with the girl.
 * Кӏалэр сэ къысэнэкъокъу — The boy is arguing with me.
 * Кӏалэр бэрэ сишымэ ян къасӏорэ шӏэ — The boy argued a lot with my brothers.
 * Кӏалэр пшъашъэм емынэкъокъоу блэкӏыгъэ — The boy without arguing with the girl passed.
 * Ахэр енэу къэнэкъуакъохэнахь — They always argue.