свѧтъ

Etymology
From, from , from , from the root.

Adjective

 * 1) holy, sacred
 * 2) * from the Homily against the Bogumils, 2919-1921:
 * "cu"

- да бѫдетъ проклѧтъ иже свѧтꙑихъ вьсѣхъ не чьтетъ ни кланꙗѥтъ сѧ съ любъвиѭ мощемъ ихъ.


 * 1) * from Vita Constantini, 1800500-1800510:
 * "cu"

- въ ютрѣи же дьнь въ светꙑи мнишьскꙑи ѡбразь ѡблѣче се и свѣть къ свѣтоу приѥмꙿ нарече си име Кѵриль.


 * 1) blessed
 * 2) * from Vita Methodii, 1200510-1200540:
 * "cu"

- и въ роукоу ѥго соуть отъ бога и отъ апостольскаго стола вьсѧ словѣньскꙑꙗ странꙑ, да ѥгоже прокльнеть, проклѧтъ, а ѥгоже свѧтить, тъ свѧтъ да боуди.


 * 1) Saint