بر پای خاستن

Verb

 * 1)  to stand up
 * 2) * 11th century,, 
 * "fa"
 * "fa"

- چون حسنک بیامد، خواجه بر پای خاست. چون او این مَکرمُت بکرد، همه – اگر خواستند یا نه – بر پای خاستند. بو سهل زوزنی بر خشم خود طاقت نداشت؛ برخاست، نه تمام و بر خویشتن می ژکید. احمد او را گفت: در همه کارها ناتمامی. وی نیک از جای بشد.