American English

Etymology
. First use appears c. 1806, in a dictionary by ; as an adjective, c. 1892.

Proper noun

 * 1) The form of the English language that is chiefly used in the United States, contrasted with British English or Canadian English and that of other places.
 * 2) The form of the English language that is chiefly used in North America, contrasted with Commonwealth English (British English and that of other places).

Translations

 * Arabic: اَلْإِنْجِلِيزِيَّة اَلْأَمْرِيكِيَّة
 * Catalan: anglès estatunidenc, anglès americà
 * Chinese:
 * Cantonese: 美國英語
 * Mandarin: ,
 * Czech: americká angličtina, američtina
 * Danish: amerikansk engelsk
 * Dutch: Amerikaans-Engels
 * Estonian: Ameerika inglise keel
 * Finnish: ; amerikka
 * French:
 * Galician: inglés estadounidense, inglés americano
 * Georgian: ამერიკული ინგლისური, ამერიკული ინგლისური ენა
 * German: US-amerikanisches Englisch, amerikanisches Englisch, Amerikanisches Englisch ,
 * Hungarian:
 * Italian:
 * Japanese: アメリカ英語, 米英語,
 * Korean: ^미국 ^영어(美國英語)
 * Malay: bahasa Inggeris Amerika, Inggeris Amerika
 * Marathi: अमेरिकन इंग्रजी, अमेरिकन इंग्लिश
 * Norwegian: amerikansk-engelsk
 * Bokmål: amerikansk-engelsk,
 * Nynorsk: amerikansk-engelsk, amerikansk
 * Occitan: anglés american
 * Persian: انگلیسی آمریکایی
 * Polish: amerykański angielski, ,
 * Portuguese:
 * Romanian: engleză americană
 * Russian: америка́нский англи́йский
 * Spanish: inglés estadounidense, inglés americano
 * Swahili: Kiingereza cha Kimarekani
 * Swedish: ,
 * Turkish: ,
 * Vietnamese:
 * Volapük: Lamerikänapük, Linglänapük Lamerikänik, Lamerikäna-Linglänapük


 * Finnish:
 * French: anglais nordaméricain, anglais nord-américain
 * Georgian: ჩრდილოამერიკული ინგლისური, ჩრდილოამერიკული ინგლისური ენა

Adjective

 * 1) Of or relating to, or spoken or written in American English.