Charisius

Etymology
From the.

Proper noun

 * 1) An Athenian orator, imitator of Lysias.
 * 2) * 46 BC, M. Tullius Cicero (aut.), A.S. Wilkins (ed.), Brutus (1911), ch. lxxxiii, § 286:
 * et quidem duo fuerunt per idem tempus dissimiles inter se, sed Attici tamen; quorum Charisius multarum orationum, quas scribebat aliis, cum cupere videretur imitari Lysiam; Demochares autem, qui fuit Demostheni sororis filius, et orationes scripsit aliquot et earum rerum historiam quae erant Athenis ipsius aetate gestae non tam historico quam oratorio genere perscripsit. Atque Charisi vult Hegesias esse similis, isque se ita putat Atticum, ut veros illos prae se paene agrestis putet.
 * 1) * c. AD 95''', M. Fabius Quintilianus (aut.), H.E. Butler (ed.), ' (1922), bk X, ch. i, § 70:
 * nec nihil profecto viderunt, qui orationes, quae Charisii nomini addicuntur, a Menandro scriptas putant.
 * 1) Flavius Sosipater Charisius a Latin grammarian in the fourth Christian century
 * 2) Aurelius Arcadius Charisius a Roman jurist of the time of Constantine the Great
 * 1) Aurelius Arcadius Charisius a Roman jurist of the time of Constantine the Great