User:Arne List/fo-poem-070418

Ferð Grímur Kambans
Løgdu teir langskip, óðalsmenn, hart kendist Haralds vald; tað er hin reysti Grímur Kamban í Føroyum hann festi tjald; frøddust tá frælsir andar, meðan morgunsól á fjøllum brandar. --- Bjart skein brandsól á stormkroyst hav, gyllandi glaðudans, ungar ættir, kongaabornar, stýrdu skútum til lands; mælti tá Grímur hin reysti, tá hann djúpt sítt spjót í vøllin festi:

”Eg man skilja, øldir vilja dimmar hesar oyar hylja, fáir verja, smáir skerja, eingin eigur hug at herja - tó – tá niðastund er gingin morgunglæma gyllir kringin,; hugahædd av fjøllum fingin - skulu børn av eystanduni stíga fram við mátt og muni, fram mót landi hvítra fanna skúma drekar óðalsmanna.” --- Leggjum vær langskip óðalsmenn, herjum á Haralds vald, høgt í hesum hvøllu homrum kvøði hvørt landsins skald, frøist nú frælsir andar: unga eystansól á fjøllum brandar.

J. H. O. Djurhuus, first published in Tingakrossur, 14 May 1913