User:Erutuon/Thucydides

The History of the Pelopponesian War by Thucydides does not have much elision and crasis written out, since it isn't a dialogue like most of the works of Plato. Thus there are many adjacent vowels. I've created a version here with long vowels and crasis marked, making it much easier to read aloud.

Θουκυδίδης Ἀθηναῖος ξυνέγραψε τὸν πόλεμον τῶν Πελοποννησίων, ὡς ἐπολέμησαν πρὸς ἀλλήλους, ἀρξάμενος εὐθὺς καθισταμένου μέγαν  ἔσεσθαι  τῶν προγεγενημένων, τεκμαιρόμενος ὅτι ἀκμάζοντές  ᾖσαν ἐς αὐτὸν ἀμφότεροι παρασκευῇ τῇ πᾱ́σῃ καὶ  Ἑλληνικὸν ὁρῶν ξυνιστάμενον πρὸς ἑκατέρους, τὸ μὲν εὐθύς, τὸ δὲ καὶ διανοούμενον. κῑ́νησις γὰρ αὕτη μεγίστη δὴ τοῖς Ἕλλησιν ἐγένετο καὶ μέρει τινὶ τῶν βαρβάρων, ὡς εἰπεῖν  πλεῖστον ἀνθρώπων. τὰ γὰρ πρὸ αὐτῶν καὶ παλαίτερα σαφῶς μὲν εὑρεῖν διὰ χρόνου πλῆθος, ἐκ δὲ τεκμηρίων ὧν ἐπὶ μακρότατον σκοποῦντί μοι πιστεῦσαι ξυμβαίνει οὐ μεγάλα νομίζω γενέσθαι οὔτε κατὰ τοὺς πολέμους  ἐς. φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλὰς καλουμένη οὐ πάλαι βεβαίως οἰκουμένη, ἀλλὰ μεταναστάσεις οὖσαι τὰ πρότερα καὶ ῥᾱͅδίως ἕκαστοι τὴν ἑαυτῶν ἀπολείποντες βιαζόμενοι ὑπό τινων αἰεὶ πλειόνων. τῆς γὰρ ἐμπορίᾱς οὐκ οὔσης, ἐπιμειγνύντες ἀδεῶς ἀλλήλοις οὔτε κατὰ γῆν οὔτε διὰ θαλάσσης, νεμόμενοί τε  ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν καὶ περιουσίᾱν χρημάτων οὐκ ἔχοντες οὐδὲ γῆν φυτεύοντες, ἄδηλον ὂν ὁπότε τις ἐπελθὼν  ὄντων ἄλλος ἀφαιρήσεται, τῆς τε καθ&rsquo; ἡμέρᾱν ἀναγκαίου τροφῆς πανταχοῦ ἂν ἡγούμενοι ἐπικρατεῖν, οὐ χαλεπῶς ἀπανίσταντο, καὶ δι&rsquo; αὐτὸ οὔτε μεγέθει πόλεων ἴσχυον οὔτε  παρασκευῇ. μάλιστα δὲ τῆς γῆς αἰεὶ τᾱ̀ς μεταβολᾱ̀ς τῶν οἰκητόρων εἶχεν, ἥ τε νῦν Θεσσαλίᾱ καλουμένη καὶ Βοιωτίᾱ Πελοποννήσου τε τὰ πολλὰ πλὴν Ἀρκαδίᾱς, τῆς  ἄλλης  ἦν κράτιστα. διὰ γὰρ ἀρετὴν γῆς αἵ τε δυνάμεις τισὶ μείζους ἐγγιγνόμεναι στάσεις ἐνεποίουν ἐξ ὧν ἐφθείροντο, ὑπ&rsquo; ἀλλοφύλων μᾶλλον ἐπεβουλεύοντο. τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ πλεῖστον διὰ τὸ λεπτόγεων ἀστασίαστον οὖσαν ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ αἰεί. καὶ παράδειγμα τόδε τοῦ λόγου οὐκ ἐλάχιστόν ἐστι διὰ τᾱ̀ς μετοικίᾱς ἐς μὴ ὁμοίως αὐξηθῆναι· ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος οἱ πολέμῳ ἢ στάσει ἐκπίπτοντες παρ&rsquo; Ἀθηναίους οἱ δυνατώτατοι ὡς βέβαιον ὂν ἀνεχώρουν, καὶ πολῖται γιγνόμενοι εὐθὺς ἀπὸ παλαιοῦ μείζω ἔτι ἐποίησαν πλήθει ἀνθρώπων τὴν πόλιν, ὥστε  Ἰωνίᾱν ὕστερον ὡς οὐχ ἱκανῆς οὔσης τῆς Ἀττικῆς ἀποικίᾱς ἐξέπεμψαν.

Δηλοῖ δέ μοι καὶ τόδε τῶν παλαιῶν ἀσθένειαν οὐχ ἥκιστα· πρὸ γὰρ τῶν Τρωικῶν οὐδὲν φαίνεται πρότερον κοινῇ ἐργασαμένη ἡ Ἑλλάς· δοκεῖ δέ μοι, οὐδὲ τοὔνομα τοῦτο ξύμπᾱσά πω εἶχεν, ἀλλὰ τὰ μὲν πρὸ Ἕλληνος τοῦ Δευκαλίωνος καὶ πάνυ  εἶναι  αὕτη,  τε καὶ τὸ Πελασγικὸν ἐπὶ πλεῖστον ἀφ’ ἑαυτῶν τὴν ἐπωνυμίᾱν παρέχεσθαι, Ἕλληνος δὲ καὶ τῶν παίδων  τῇ  ἰσχῡσάντων,  αὐτοὺς ἐπ’ ὠφελίᾱͅ ἐς τᾱ̀ς ἄλλᾱς πόλεις, καθ’ ἑκάστους μὲν ἤδη τῇ ὁμῑλίᾱͅ μᾶλλον καλεῖσθαι Ἕλληνας, οὐ μέντοι πολλοῦ γε χρόνου [ἐδύνατο]  ἐκνῑκῆσαι. τεκμηριοῖ δὲ μάλιστα Ὅμηρος· πολλῷ γὰρ ὕστερον ἔτι καὶ τῶν Τρωικῶν γενόμενος οὐδαμοῦ τοὺς ξύμπαντας ὠνόμασεν, οὐδ’ ἄλλους ἢ τοὺς μετ’ Ἀχιλλέως ἐκ τῆς Φθιώτιδος, οἵπερ καὶ πρῶτοι Ἕλληνες ἦσαν, Δαναοὺς τοῖς ἔπεσι  ἀνακαλεῖ. οὐ μὴν οὐδὲ βαρβάρους εἴρηκε διὰ τὸ πω, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, ἀντίπαλον ἐς ἓν  ἀποκεκρίσθαι. οἱ δ’ οὖν ὡς ἕκαστοι Ἕλληνες κατὰ πόλεις ἀλλήλων ξυνῑ́εσαν καὶ ξύμπαντες ὕστερον κληθέντες οὐδὲν πρὸ τῶν Τρωικῶν δι’ ἀσθένειαν  ἀλλήλων ἁθρόοι ἔπρᾱξαν. ἀλλὰ καὶ ταύτην τὴν στρατείᾱν θαλάσσῃ ἤδη πλείω χρώμενοι ξυνεξῆλθον.