User:LinguisticMystic/pl

Często słyszymy: mój umysł mówi jedno, moje serce mówi drugie, którego mam słuchać? Oczywiście dobrze byłoby iść za głosem serca, ale najczęściej najtrudniej jest dokładnie określić, który z nich jest głosem serca, a który umysłu. Ulubioną taktyką ego jest sprawianie, że egoistyczne pragnienia wydają się być głębokimi pragnieniami duszy poprzez użycie rozumowania. Trzeba praktyki i doświadczenia, żeby usłyszeć różnicę między tymi dwoma głosami. Musisz poprawić swój słuch poprzez regularne ćwiczenia. Tak długo, jak praktyka trwa i nadal czasami mylisz te dwa głosy, jest w porządku poddać się pragnieniom ego. To też ma swoją rolę do odegrania w Twojej życiowej podróży. Podążanie za pragnieniami ego stawia cię również w sytuacjach życiowych, które dostarczają ci doświadczeń korzystnych dla rozwoju twojej istoty. Nie zawsze przyjemne, a czasem dość rozczarowujące doświadczenia. Ale ci, którzy żyją w złudzeniach, prędzej czy później ulegną rozczarowaniu, by w końcu móc żyć w prawdzie. Dopóki nie rozwiniemy tajemniczego organu zmysłu, za pomocą którego możemy słuchać pragnień duszy, lepiej jest podążać za własnymi pragnieniami, nawet jeśli są to pragnienia ego, niż naśladować innych lub robić to, co inni uważają, że powinniśmy robić. Taka postawa produkuje tylko doświadczenia, które są dla nas bardzo mało przydatne. Jest to w dużej mierze strata czasu. Oczywiście nie oznacza to, że czyjeś zdanie musi się różnić od tego, co my czujemy. Może się okazać, że dobra rada, którą otrzymujemy od kogoś innego, jest zgodna z naszymi najgłębszymi, najbardziej dusznymi pragnieniami. Po prostu trzeba to sprawdzić poprzez głęboką introspekcję. Najlepiej więc dokładnie poznać metodę introspekcji, sztukę zaglądania w tajemnice własnej duszy. Bo tylko dzięki świadomości duszy możemy odkryć nasze najgłębsze, najprawdziwsze pragnienia, które zawsze są w doskonałej harmonii z boską wolą. I jeśli będziemy się do nich stosować, nie możemy się pomylić.