anatemo

Noun

 * 1) anathema ban or curse pronounced by a religious authority
 * 2) * L. L. Zamenhof (translator), Hebrew Scriptures, Josuo (Joshua) 7.12
 * Tial la Izraelidoj ne povos rezisti antaŭ siaj malamikoj, sian dorson ili turnos al siaj malamikoj, ĉar ili falis sub anatemon; Mi ne estos plu kun vi, se vi ne malaperigos la anatemitaĵon el inter vi.
 * Therefore the people of Israel cannot stand before their enemies; they turn their backs before their enemies, because they have become a thing for destruction (lit. have fallen under an anathema). I will be with you no more, unless you destroy the devoted things from among you.
 * 1) * Odd Tangerud (translator), La Tronpretendantoj (Kongs-Emnerne / The Pretenders) by Henrik Ibsen, Act V, Scene 1,
 * La ĉerko malfiksiĝis, mi tiris ĝin post mi malsupren laŭ la preĝeja planko, dum la anatemo kraketadis kiel ŝtormo alte supre sub la volboj
 * the shrine came away from where it was fixed, and I dragged it after me down the floor of the church, while the curses of the monks resounded like a storm through the vaulted roof (R. Farquharson Sharp translation, Everyman’s Library, 1913)