binocle

Etymology
From, from +.

Noun

 * 1) A dioptric telescope, fitted with two tubes joining, so as to enable the viewing of an object with both eyes at once; a double-barrelled field glass or opera glass.

Etymology
Borrowed from.

Noun

 * 1) * 1975, Louis Couperus, "", in De Revisor, 29 (first published in 1920).
 * "nl"
 * "nl"

- Reeds sloten enkele winkels in de Pragerstrasse en was het bedrijf gedaan en zag hij een opticien zijn bediende wijzen de luiken voor het raam te stellen, toen hij bedacht geen binocle te hebben.


 * 1)  binoculars

Synonyms




Etymology
From +.

Noun

 * 1) pince-nez
 * 2) lorgnette
 * 3)  spectacles, eyeglasses, specs