brander

Noun

 * 1) A person who brands.
 * 2) An implement used to brand something; a branding iron.

Verb

 * 1)  To cook (meat, etc.) on a gridiron.

Etymology
Probably related to.

Noun

 * 1)  wave near the shore or a shallow area

Etymology 1
From.

Noun

 * 1) A receptacle in which a fuel or candle is placed to be burnt.
 * 2) blowtorch
 * 3)  fireship
 * 4) * P.C. Hooft, Nederlandsche Historien, Book XXII, in W. Hellinga en P. Tuynman (eds.), Pieter Corneliszoon Hooft, Alle de gedrukte werken, 1611-1738, vol. 5, page 968.
 * "nl"

- Treslong, hebbende, korts te voore, met den Heere van Warmondt, Ammiraal van Hollandt, en de Scheepshopluiden der vloote by den Doel, zeekeren aanslagh, tot bevryding der Schelde, beraamt, verzocht drie oft vier lichte scheepen van oorlogh, om te dienen tot geleiders aan die van Antwerpen; twintigh schouwen elk met acht roeyers, om volk te landen; drie galeyen, elke van vyftigh voeten kiels, om op de stroom en elders gebruikt te worden; eenighe branders, om 't maaken van 's vyands brug te verhinderen, vier boots die tot Vlissinge laaghen; voorts etlyke bylen, voorhaamers, spaaden, en andre behoeften.



Etymology 2
Related to.

Noun

 * 1)  A breaker wave.

Etymology
From, from.

Noun

 * 1) fire, conflagration
 * 2) sword