equestris

Etymology 1
Collateral form of.

Adjective

 * 1) * circa 20 BC, Titus Livius Patavinus (author), Wilhelm Weissenborn (editor), Ab Urbe Condita Libri (2nd ed., 1884), volume II (books xxi–xxx), book xxvii, chapter 1, §§ 10 –11 (page 356):
 * neque ea spes vana fuit; nam cum comminus acie et peditum certamine multi cecidissent Romanorum, starent tamen ordines signaque, equestris tumultus a tergo, simul a castris clamor hostilis auditus sextam ante legionem, quae in secunda acie posita prior ab Numidis turbata est, quintam deinde atque eos, qui ad prima signa erant, avertit.
 * 1) * circa 20 BC, Titus Livius Patavinus (author), Wilhelm Weissenborn (editor), Ab Urbe Condita Libri (2nd ed., 1884), volume II (books xxi–xxx), book xxvii, chapter 1, §§ 10 –11 (page 356):
 * neque ea spes vana fuit; nam cum comminus acie et peditum certamine multi cecidissent Romanorum, starent tamen ordines signaque, equestris tumultus a tergo, simul a castris clamor hostilis auditus sextam ante legionem, quae in secunda acie posita prior ab Numidis turbata est, quintam deinde atque eos, qui ad prima signa erant, avertit.

Etymology 2
Regularly declined forms of.