gloramo

Etymology
From.

Noun

 * 1) desire for glory, ambition
 * 2) * Ernest Drezen, Zamenhof, Ĉapitro 1,
 * [Zamenhof] havis neniom da gloramo persona. Volonte li kaŝis sian personon ĉiuokaze, kiam tio estis utila por liaj ideoj, kaj eĉ ĉiam, kiam tio estis ebla.
 * Zamenhof had no personal ambition. He willingly stayed in the background (lit. hid his person) whenever it was useful for his ideas — in fact, whenever it was possible.
 * 1) * D. H. Lambert (translator), Julio Cezaro (Julius Caesar) by William Shakespeare, Act III, Scene 2,
 * Laŭ la amo de Cezaro al mi mi lin ploras; laŭ lia feliĉo mi ĝojas; laŭ lia braveco mi lin honoras; sed pro lia gloramo mi lin mortigis.
 * As Caesar loved me, I weep for him; as he was fortunate, I rejoice at it; as he was valiant, I honour him: but, as he was ambitious (lit. because of his ambition), I slew him.