höfuð

Etymology
From, from or , northern form of , from ,. More at English.

Noun

 * 1)  a head
 * 2) * 1928, Krummavísa (“Raven Song”, on the Icelandic Wikisource) by Jón Ásgeirsson
 * "is"

- Krummi krunkar úti, kallar á nafna sinn: „Ég fann höfuð af hrúti hrygg og gæruskinn.“ Komdu nú og kroppaðu með mér, krummi nafni minn.


 * 1) head, chief
 * 2) the ornamental prow of a ship
 * Þetta var skip með gyltum höfðum.
 * 1) an ornamental head on a bridle

Derived terms

 * (to droop the head)
 * (to go bankrupt, to go broke)
 * færa einhverjum höfuð sitt (to surrender oneself to an enemy)
 * ganga milli bols og höfuðs einhvers/ganga á milli bols og höfuðs á einhverjum (to hew of one's head, to kill outright)
 * , (to cut of someone's head, to make them shorter by the height of their head)
 * láta heita í höfuðið á einhverjum (to name after someone)
 * höggva höfuðið af einhverjum
 * (to risk one's life)
 * láta einhvern höfði skemmra (to behead someone)
 * leggja fé til höfuðs einhverjum (to set a price on one's head)
 * (to put aside, neglect)
 * (to stake one's head)
 * senda einhvern til höfuðs einhverjum (to send one to take another's head)
 * skera einhverjum höfuð (to make a wry face at one)
 * (to be never free, to be never at ease)
 * (to be taller by a head)
 * Það lagðist eigi þessa ferð undir höfuð.
 * Það lagðist eigi þessa ferð undir höfuð.