kielhalen

Etymology
Compound of.

Verb

 * 1)  to keelhaul
 * 2) * 1857, G. Lauts, Geschiedenis van de vestiging, uitbreiding, bloei en verval van de macht der Nederlanders in Indie, vol. 3, W. van Boekeren (publ.) page 228.
 * "nl"

- Ze werden vervolgens levend geradbraakt, gehangen of gekielhaald, of ook gegeseld en gebrandmerkt, of enkel voor schelm weggejaagd.


 * 1)  to haul above water
 * 2) * 1771, William Dampier, Nieuwe Reistogt rondom de wereld, vol. 1, tr. by W. Sewel, Isaac van Campen (publ., 2nd print) page 94.
 * "nl"

- Wy bleven hier tot 'snamiddags ten vier uuren, wanneer onze Schepen tot op een myl na aan ſtrand komende, wy alle aan boord gingen, en na de Golf van Amapalla ſtuurden, met voornemen om onze Schepen aldaar te kielhalen.


 * 1)  to torment, to torture