krachtterm

Etymology
Compound of. First attested in 1889.

Noun

 * 1) An expletive; a profane or abusive term, notably a curse, blasphemous or obscene oath.
 * 2) * 1889 December 9, S., "Letterkundige kroniek. Een stuk zonder titel", Haagsche Courant, No. 2069, page 2.
 * "nl"

- Een professor te Amsterdam verklaarde eens in klassieken waanzin (vergeef mij den krachtterm), dat hij nooit iets las dat niet minstens 10 jaar oud was.