locative case

Noun

 * 1)  A case used to indicate place, or the place where, or wherein; corresponding roughly to the English prepositions "in", "on", "at", and "by".

Translations

 * Armenian: ,
 * Azerbaijani: yerlik hal
 * Belarusian: ме́сны склон
 * Carpathian Rusyn: локал
 * Chechen: меттигниг дожар
 * Chinese:
 * Mandarin:
 * Czech: šestý pád, ,
 * Danish:
 * Dutch: ,
 * Faroese:
 * Finnish:
 * French:
 * Georgian: ადგილობითი ბრუნვა, ადგილობრივი ბრუნვა, ადგილმდებარეობითი ბრუნვა, ადგილობრივი, ლოკატივი, ლოკატიური ბრუნვა
 * German:
 * Greek:, τοπική πτώση
 * Icelandic:
 * Ido:
 * Indonesian:
 * Irish: áitreabhach
 * Japanese:, "land case",  "prepositional case"
 * Korean:
 * Kyrgyz:
 * Latin: casus locativus, locativus,
 * Latvian:
 * Limburgish: landjsval
 * Lithuanian:
 * Maori: tūwāhi
 * Mongolian:
 * өгөх оршихын тийн ялгал
 * оршихын тийн ялгал
 * Northern Sami: lokatiiva
 * Norwegian:
 * Polish:
 * Portuguese: ,
 * Romanian: cazul locativ,
 * Russian: ,
 * Samogitian: vėitėninks
 * Serbo-Croatian:
 * Cyrillic: локатив
 * Roman:
 * Slovak: šiesty pád,
 * Slovene:
 * Spanish: caso locativo
 * Swedish:
 * Tajik:
 * Telugu:
 * Turkish:, ,
 * Ukrainian:, локати́в
 * Uyghur: ئورۇن كېلىش
 * Vietnamese: định vị cách, vị trí cách
 * Zazaki: halê menden