trinalis

Adjective

 * 1) * c. AD 684–688, Adamnanus abb. Hiensis (aut.), P. Geyer (ed.), ' in ' XXXVIIII: Itinera Hierosolymitana (1898), pt viii, bk three, ch. iii, p. 88, ll. 1–5:
 * Nam de nodis eorundem trinalium lignorum liquor quidam odorifer quasi in similitudinem olei expressus talem facit uniuersos intrantes ex diuersis gentibus adgregatos supra memoratam sentire suauissimi odoris fragrantiam.
 * 1) * AD 692–697, Adamnanus abb. Hiensis (aut.), J.T. Fowler (ed.), Vita Sancti Columbae abbatis Hiensis in Adamnani Vita S. Columbae (1894), bk I, ch. xlviii, p. 61:
 * Nam trinalibus hospitata diebus, coram hospite ministro de terra se primum volando elevans in sublime, paulisperque in aere viam speculata, oceani transvadato aequore, ad Hiberniam recto volatus cursu die repedavit tranquillo.
 * Nam trinalibus hospitata diebus, coram hospite ministro de terra se primum volando elevans in sublime, paulisperque in aere viam speculata, oceani transvadato aequore, ad Hiberniam recto volatus cursu die repedavit tranquillo.