uitvechten

Etymology
From. Equivalent to.

Verb

 * 1)  to reach a solution or an end through fighting; to fight it out
 * 2) * 1799, Samuel Richardson, Geschiedenis van Karel Grandison (= tr. of The History of Sir Charles Grandison), part 4, Johannes Allart (publ.), pages 314 and 315.
 * "nl"

- Wel, en meent gij niet, dat wij elkander aankeeken, als een paar zotten, toen wij alleen zagen, opdat wij, om zoo te ſpreken, den ſtrijd zouden uitvechten?