upheaval

Etymology
From.

Noun

 * 1) Disruptive change, from one state to another.
 * 2) The process of being heaved upward, especially the raising of part of the earth's crust.
 * 3) A sudden violent upset, disruption or convulsion.
 * 1) A sudden violent upset, disruption or convulsion.

Translations

 * Chinese:
 * Mandarin:
 * Finnish: maanpinnan kohoaminen
 * French: ,
 * Georgian: ძვრა, დაძვრა, მიწის ფენების გადანაცვლება
 * German:, Aufwölbung
 * Italian:
 * Maori: tairangatanga
 * Russian:, , ,
 * Spanish: surgimiento
 * Swedish:
 * Turkish: ,
 * Ukrainian: зміщення, зрушення


 * Bulgarian:
 * Catalan: ,
 * Chinese:
 * Mandarin: ,
 * Finnish: ,
 * French:
 * Georgian: არეულობა, არეულ-დარეულობა, ძვრა, სიღრმისეული ცვლილება, სიღრმისეული გარდაქმნა, ძირეული ცვლილება
 * German: ,
 * Greek:, της τρελής
 * Maori: akaaka
 * Polish: ,
 * Russian:, , ,
 * Spanish:
 * Swedish:, ,
 * Turkish: ,
 * Ukrainian: заворушення, переворот, потрясі́ння