vǫlva

Etymology
From Old Norse, an apparent characteristic of the vǫlva.

Noun

 * 1) völva; prophetess, seeress, witch
 * 2) * , stanza 4:
 * "non"

- Þá reið Óðinn / fyrir austan dyrr, þar er hann vissi / vǫlu leiði; nam hann vittugri / valgaldr kveða, unz nauðig reis, / nás orð of kvað.


 * 1) * 13th century, Eiríks saga rauða, chapter 4:
 * "non"

- Sú kona var þar í bygð er Þorbjǫrg hét; hon var spákona, ok var kǫlluð lítil vǫlva.