vocativus

Etymology
Borrowed from.

Noun

 * 1)  the vocative case or a word therein

Etymology
From. A.

Adjective

 * 1)  of or belonging to calling, vocative
 * 2)  vocative case, vocative
 * 3) * 1855, Grammatici latini ex recensione Henrici Keilii vol. II: Prisciani institutionum grammaticarum libri I-XII ex recensione Martini Hertzii. Lipsiae, page 186 (= Priscianus, Institutiones grammaticae, page 671 P.)
 * "la"

- vocativus etiam salutatorius vocatur, ut 'o Aenea' et 'salve Aenea'