windwak

Etymology
Compound of. First attested in the 19th century.

Noun

 * 1) A hole in surface ice caused by winds preventing the water from freezing shut.
 * 2) * 1863, P. J. Andriessen, De Prins en Johan de Witt. Of ons land in het tweede tijdperk der eerste stadhouderlooze regering, G. W. Tielkemeijer (publ.), page 91.
 * "nl"

- Alleen op de diepere molensloten, waar men — als de molens gemalen hebben — dikwijls bomijs aantreft of — als 't sterk gewaaid heeft — zoogenoemde windwakken, kan men gevaar lopen van te verdrinken.